De mislukking van de staatsgreep van 25 oktober 1936 wordt thans algemeen toegeschreven aan het uitgelekte akkoord tussen het VNV en Rex van 6 oktober. Hierdoor verloor Degrelle alle geloofwaardigheid en het vertrouwen van de koningsgezinde en Belgicistische samenzweerders, waar ze zich toen ook bevonden. Ook het feit dat nu duidelijk werd dat zich vele rexisten bevonden bij Rijkswacht en leger en vooral de voorzitter van de Fraternelle van de Rijkswacht, kolonel Georges Vigneron, zich had getoond als rexistische leider en tevens de chef van de rex-militie bleek, was een gegeven waar iedereen het moeilijk mee had.

Van Zeeland bleef na deze mislukte rexistische stunt waarschuwen voor de dictatuur. In een toespraak op 30 oktober 1936 voor de Belgische magistratuur in het Justitiepaleis te Brussel verklaarde hij: ""België scheen aan een economische heropleving toe. Maar de gevaarlijkste valkuil bedreigt nu het land: de dictatuur. Wij staan voor een dilemma: zullen wij ondergaan in de dictatuur of onze vrijheden bewaren? En dit probleem stelt zich overal: kijk rond in de wereld. Wij ontsnappen niet aan deze tendens.""

Kolonel Georges Vigneron werd nog door het parlement op het matje geroepen omwille van zijn deelname aan de mislukte coup en zijn rol binnen Rex. Op 30 december 1936 werd de 56-jarige kolonel Vigneron gedegradeerd en verloor definitief zijn rang van kolonel in het reservekader van de Rijkswacht. Hij behield echter zijn rijkswachtpensioen en de titel van 'majoor-op-rust'. In januari 1937 viste Rex de ex-kolonel weer op en benoemde Vigneron tot gecoöpteerd senator voor de partij. Een functie die hij uitoefende tot aan de vooravond van de inval van de nazi's op 10 mei 1940.

De para-militaire militie van Rex S.O.P. (Service d'Ordre et de Propagande) werd in januari 1937 wettelijk ontbonden op basis van de wet op de privémilities. In april 1940 keerde ex-kolonel Vigneron Rex de rug toe. Hij was altijd al een overtuigde Belgische patriot gebleven en speelde tijdens de bezetting een belangrijke rol in het nationalistische verzet tegen de bezetter. Niet zo verwonderlijk te bedenken dat de extreemrechtse Vigneron tijdens de Eerste Wereldoorlog persoonlijk door Albert I werd gedecoreerd wegens moedig gedrag aan het IJzerfront.