Op de achtergrond van de sociale en politieke geschiedenis van België wordt in dit boek een portret getekend van drie
vlaggedragers van de arbeidersbeweging in onze gewesten:
Edouard Anseele (1856-1938),
Emile Vandervelde (1866-1938) en
Camille Huysmans (1871-1968).
Objectief maar met vriendschap en liefde vertelt Nic Bal over lief en leed van drie legendarische rode reuzen die hij persoonlijk heeft
gekend of aan het werk heeft gezien. Het is een contrastrijk trio: 'Eedje' Anseele, de schoenmakerszoon uit Gent, begenadigd redenaar,
'stormwagen van de coöperatie', koppig en brutaal...., hoezeer verschilt hij van de fluwelen Emile Vandervelde, de 'patron' die uit een burgerlijk
gezin stamde, een soepel en super-intelligent man, die voorzitter van de IIe Internationale werd.
En dan de onthutsende Camille Huysmans, briljant, sarcastisch, uitdagend, 'zingend minister', flamingant, burgemeester van Antwerpen.
Zij hadden allen dit gemeen, dat zij het Belgisch socialisme democratisch en opbouwend maakten.
De auteur
Nic Bal (Vilvoorde, 1916), zelf een arbeiderszoon, heeft de ervaringen van zijn familie en zijn geboortestad Vilvoorde ten tijde van
'Arm Vlaanderen' verwerkt in dit levendige en levensechte documentaire verhaal. Nic Bal was vanaf 1939 verbonden aan het N.I.R. als radiojournalist, in 1953 werd hij adjunct-directeur televisie
en in 1972 programmadirecteur. Hij was één van de pioniers van de Vlaamse televisie. Auteur van verscheidene
publicaties o.a. Mijn wankele wereld, De mens is wat hij doet.
