Verzet.org - Zwarte Zondag - Beschouwingen over de democratie in België (Piet Piryns)

Achteraf was iedereen het er over eens dat je het had kunnen zien aankomen. De gemeenteraadsverkiezingen van 1988. De filippica van Paula D'Hondt ("Geen vijf ministers hebben mijn rapport gelezen.") De rellen Vorst en Molenbeek. De beroering rond de asielzoekers in Lint. De bokshandschoenen. De papegaaiepraat van traditionele politici: "Het belangrijkste land is... het binnenland'

De overwinning van extreemrechts op 24 november 1991 had het effect van een dijkbreuk - en de conclusie kon alleen maar luiden dat men de muskusratten had laten betijen. De teneur van de commentaren loog er niet om: er moesten zandzakjes worden aangesleept. Er werden vergelijkingen gemaakt met 1936. Het begrip 'zwarte zondag' was geboren.

In de weken na 24 november ontspon zich een brede maatschappelijke discussie, waarvan de neerslag te vinden was in de kolommen van De Morgen. Filosofen, dichters, politici van alle gezindten, historici, journalisten, veldwerkers, politologen zochten naar een verklaring en stelden de aloude vraag: wat te doen? Een aantal van die (botsende) meningen is verzameld in dit boek.

Met bijdragen van Piet Piryns, Bart Maddens, Eric Corijn, Piet Bulteel, Luc Van den Bossche, Paul Staes, Jan Lippens, Filip Rogiers, Rudi Van Doorslaer, René De Preter, Wim van Hees en Patrick Janssens, Annemie Neyts-Uyttebroeck, Chalres Ducal, Herman de Coninck, Hans Verstraeten, Bert Boreckaert, Stefaan Vermeulen en Paul Goosens.