Beslist één van de schandelijkste schijnvertoningen om zogenaamd
de joodse vluchtelingen een handje toe te steken, was de Conferentie van Evian in 1938. Nadat op 13 maart 1938 Hitler de
Anschluss van Oostenrijk het Duitse Rijk had geproclameerd, bereikten alarmerende berichten over massale jodenvervolging in Wenen en
elders, het Westen en de Verenigde Staten. In de eerste week van april 1938 alleen al werden er 34.000 Weense Joden gearresteerd.
Vele Oostenrijkse joden pleegden zelfmoord omdat ze geen kant meer op konden.
Propagandaminister Joseph Goebbels over die zelfmoordgolf op een meeting die werd bijgewoond door 25.000 Oostenrijkse nazi's:
"Er wordt beweerd dat de Joden in Wenen massaal zelfmoord plegen. Dat is niet waar. Het aantal zelfmoordgevallen blijft
onveranderd; het verschil is alleen dat vroeger de Duitsers zelfmoord pleegden en nu de Joden. Wij kunnen niet iedere Weense Jood
politiebescherming geven om te voorkomen dat hij zelfmoord pleegt."
De VS, zich bewust van haar harde immigratiewetten ten aanzien van vluchtelingen afkomstig uit Duitsland, deed bij monde van
president Roosevelt een oproep tot de naties om hun grenzen open te stellen. Als reactie op die uitspraak schreef de Völkisher
Beobachter (de NSDAP-partijkrant) op 26 april: "Wij kunnen president Roosevelts beroep op de naties niet
ernstig nemen zolang in de Verenigde Staten raciale quota voor immigranten bestaan."
Tussen 6 en 15 juli 1938 vond dan eindelijk de reeds lang aangekondigde conferentie plaats in Evian-les-Bains (Frankrijk).
Tweeëndertig landen namen er aan deel, behalve Italië en Zuid-Afrika die voor hun uitnodiging hadden bedankt. Australië hield het kort:
"Omdat wij nog geen werkelijk rassenprobleem hebben, voelen wij er niets voor er een te
importeren."
Canada, Colombië, Uruguay en Venezuela wilden wel boeren-immigranten opnemen maar geen anderen.
Nieuw-Zeeland en het Britse koloniale rijk bleken niet bereid hun quotabeperking te verzachten. Frankrijk verklaarde dat het haar verzadigingspunt had bereikt. Nicaragua,
Honduras, Costa Rica en Panama legden in een gezamelijke verklaring af dat ze geen 'handelaren of intellectuelen' konden aannemen.
Ook Peru en Argentinië legden soortgelijke verklaringen af. De kleine landen Nederland en Denemarken leken gematigder en boden
vluchtelingen een 'tijdelijke verblijfplaats' aan. Enkel de Dominicaanse Republiek beloofde 100.000 vluchtelingen
op te nemen. (De Amerikaanse jurist, James R. Rosenberg zal er na veel moeite uiteindelijk inslagen om er een kleine joodse kolonie te stichten en er enkele
honderden vluchtelingen samenbrengen!)
De Verenigde Staten maakten de zoveelste belofte door te stellen dat zij voor het eerst(!) de wettelijke vollledig toegestane quota van 27.370
vluchtelingen afkomstig uit Duitsland en Oostenrijk zou toepassen. De Daily Herald vatte de Evian-conferentie cynisch samen:
"Als dit nu de vluchtelingen te hulp komen is, wat zouden de naties dan doen als ze hen in de
steek lieten?"
De nazi's wreven zich in de handen zoals blijkt uit wat bijvoorbeeld de Dantziger Voorposten schreef: "Wij constateren dat men de Joden graag beklaagt zolang men dit medelijden kan
benutten om op doortrapte wijze tegen Duitsland te ageren, maar dat geen staat bereid is deze schande voor de beschaving in Midden-Europa
uit te wissen door een paar duizend Joden te accepteren. Zo dient de conferentie dus om de juistheid van de Duitse politiek tegen
de Joden te bewijzen."