Jörg Haider roept sterke emoties op. Brusselse taxichauffeurs weigerden Oostenrijkse pssagiers te vervoeren toen
de poluist in 2000 met zijn extreemrechtse FPÖ in de Oostenrijkse regering kwam. Een Amerikaans museum plaatste
Haiders foto tussen die van Idi Amin, Sadam Hoessein en andere 'vijanden van de mensenrechten'. En ik het Israëlische parlement
wordt zijn naam geregeld als scheldwoord gebruikt.
Maar wie is Jörg Haider? Waar komen zijn ideeën vandaan? Is hij een gevaar voor de democratie? Of heeft hij na enkele
verkiezingsnederlagen zijn beste tijd gehad?
In
Jörg Haider. Makelaar in ongenoegen bewijst
Tom De Smet (º1974) dat Haider, als minister-president van de deelstaat
Karinthië en als sterke man van een regeringspartij, nog steeds een van de machtigste mannen in Oostenrijk is. Het boek vertelt
hoe hij zich opwerkte van arme schoenmakerszoon tot invloedrijke multimiljonair.
Het beschrijft hoe Haider meermaals politiek mosrdood werd verklaard, maar telkens weer breed lachend opstond. Het boek schildert bovenal
een gedetailleerd portret van een man die de SS'rs prijst, dictators bezoekt en Oost-Europeanen als werkschuw omschrijft. Het is tegelijk
een portret van Oostenrijk, dat vreemde land van mierzoete Sissi-films en vulgaire racistische brochures, van sierlijke walsen
en boertig gescheld, van het genie Mozart en de nachtmerrie Hitler.
Eén van de rijkste politici uit Oostenrijk.
Jörg Haider, de nazi met de witte tanden
door
Peter Mertens
Voor de deuren van de Weense FPÖ-lokalen nemen de betogingen toe. Spandoeken van vakbonden, wijkverenigingen en
jongerenorganisaties protesteren tegen "
de nazi met de witte tanden, Jörg Haider". Multimiljonair
Jörg Haider is de nazi in maatpak, voor de macht klaargestoomd in Harvard en Boston.
Net zomin als in andere West-Europese landen wordt er in Oostenrijk na 1945 een denazificatie doorgevoerd. Op het puin van
oorlog en ontreddering worden de pas verslagen nazi’s opgevist en ingezet tegen het oprukkend communisme. "
Na de
bevrijding wordt het merendeel van het half miljoen oud nazi’s met rust gelaten. Oostenrijkse historici spreken over een
omgekeerde Wiedergutmachung", schrijft Jos Vander Velpen in het boek
‘
Zwarte Horizonten’. "
Vanaf 1949 krijgen de
ex-nazi’s hun burgerrechten en stemrecht terug. Sommigen sluiten aan bij de twee grote partijen, de christen-democratische
ÖVP en de socialistische SPÖ, andere vinden politiek onderdak in het extreem rechtse Verband der Unabhängigen
(VdU)"
Het Verband der Unabhängigen is een verzameling van oudnazi’s en neonazi’s die streeft naar een nieuwe annexatie van
Oostenrijk bij het grote Duitsland. In april 1956 worden alle 'gematigden' uit de VdU weggezuiverd, en wordt de partij
omgedoopt tot 'FPÖ', Freiheitliche Partei Österreichs. Anton Reinthaller, een openlijke nazi, wordt tot eerste
voorzitter van de FPÖ benoemd. Tijdens het collaboratieregime is Reinthaller minister van landbouw. Hij behoort tot de
hoogste landsleiding van de NSDAP in Oostenrijk. Reinthaller wordt opgevolgd door Friedrich Peter die tot 1978 de touwtjes
strak in handen houdt. Ook Peter kan de juiste geloofsbrieven voorleggen: tijdens de oorlog is hij lid van de Eerste
SS-Infanteriebrigade. Hij zal nooit enige spijt over zijn nazi-verleden tonen.
Tussen 1978 en 1986 neemt Norbert Steger het leiderschap van de partij waar. Het is zijn taak om de nazi-partij
'koalitionsfähig' te maken, rijp voor het beleid. Die opsmuk-operatie doet de partij in de Liberale Internationale
én in de Oostenrijkse regering belanden, samen met de sociaal-demokraten. In 1986 wordt het Karinthische stemmenkanon
Jörg Haider de nieuwe partij-führer. Haider bouwt een partij uit met 1.217 lokale afdelingen en 44.541 leden. De partij
infiltreert gestadig in de staatsregionen en kent een stijgende aanhang bij politie en ambtenarij. In de beruchte
anti-oproerpolitie WEGA sympathiseert naar schatting 80% van de leden met de nazistische FPÖ.
HJ droomt van één groot Duitsland.
Jörg Haider krijgt het nationaal-socialisme met de paplepel mee.
Vader Robert Haider treedt in 1929 toe bij de Hitler Jugend. In 1932 vervoegt hij de SA en op 1 december 1937 (nog voor de
'Anschluss' van Oostenrijk bij Duitsland) wordt hij lid van de NSDAP. Vader Robert Haider is zelf aktief betrokken bij de
mislukte Oostenrijkse nazi-putsh in juli 1934. Ook moeder Haider, Dorothea, is militant nazi-activiste. Zij is
Banmädchenführerin in de Hitlerjugend. Robert en Dorothea noemen hun zoon Jörg. Afgekort geeft dat immers HJ,
en dat staat ook voor Hitler Jugend, de organisatie waar ze beiden in actief waren.
Hitler schreef in Mein Kampf "
als ik in Wenen kom gaat mijn sympathie volledig naar de groot-Duitse idee".
Ook de jonge Haider droomt van één groot Duitsland. Hij wint als zestienjarige een opstelwedstrijd met de
titel "
Zij wij Oostenrijkers Duitsers?", waarop hij volmondig "ja" antwoordt. In een
televisieinterview in de zomer van 1988 laat hij zich opnieuw ontvallen: "
Dat weet U zo goed als ik, dat de Oostenrijkse
natie een misgeboorte was, een ideologische misgeboorte." Die pro-Duitse en pro-Europese opstelling zullen nooit
verdwijnen, alle anti-Maatsricht-demagogie ten spijt.
"
De man die sneller liegt dan zijn schaduw"
Jörg Haider wordt snel hoofdredacteur van
het Karinthische blad van de FPÖ. In het blad wordt openlijk propaganda gemaakt voor de werken van de Britse negationist
(Holocaust-ontkenner) David Irving. De ene dag vergoelijkt Haider de Waffen SS. Hij heeft zich nauwelijk verontschuldigt of
hij prijst alweer de Wehrmacht aan. En zo gaat dat maar verder. "
Hij is een man die sneller liegt dat zijn
schaduw", zei een journalist ooit. Maar hij is altijd een overtuigde nazi gebleven, net zoals zijn partij.
Volgens het jaarboek van de FPÖ van 1995 is Hitler niet de oorlog gestart. Er staat geschreven dat de joden in 1933
de Duitsers de oorlog hebben verklaard en dat Hitler uit zelfverdediging handelde. De Oostenrijkse justitie beoordeelt het
terecht als nazi-propaganda.
In juni 1991 verklaart Haider in het Karintische deelparlement: "
Het derde rijk heeft tenminste een fatsoenlijke
werkgelegenheidspolitiek bedreven, wat niet één keer van de regering in Wenen kan worden gezegd."
Dat het ging om werkgelegenheid in de wapenindustrie die uiteindelijk 60 miljoen mensen van het leven zou beroven, verzwijgt
Haider natuurlijk. Dat het ging om onbetaalde gedwongen werkgelegenheid, zonder enig recht van de arbeider verzwijgt Haider
ook. Haider is, zoals alle nazi’s, hard tegenstander van syndicale rechten. "
Wij willen minder groepsegoïsme
en meer denken voor het geheel", zo noemt Haider dat. Het groepsegoïsme, dat zijn voor Haider de arbeiders die
hun rechten eisen. Het denken voor het geheel, dat is de klassensamenwerking tussen arbeider en patroon, het korporatisme.
De FPÖ-voorman is dan ook heftig tegenstander van de klassenstrijd en het marxisme. "
Ik meen dat het marxisme als
sociale heilsleer alle recht van bestaan verloren heeft", verklaart hij. Maar voor zijn deur groeit de
strijdbeweging.
Eén van de rijkste politici uit Oostenrijk door de ‘Entjudung’.
De FPÖ wordt gefinancierd door Oostenrijkse ondernemingen zoals Prinzhorn, Wlascheck, Haigermoser, Lugner, Rogner en
Harlauer. Telkens bedrijven die om hun antivakbondsopstelling berucht zijn. De transportfirma Haas sponsort Haiders’ dure
helikoptervluchten tijdens de kiescampagnes.
Jörg Haider is één van de rijkste politici in Oostenrijk. Sinds 1986 bezit hij in het Bärental het
vijfde grootste domein in Karinthië. Hij erft dat lapje grond, dat op 300 miljoen Oostenrijkse Schilling (50 miljoen
gulden) wordt geschat, van een grootoom. Cynisch genoeg is het land gestolen van de Joodse familie Roifer, tijdens de
"Entjudung" in 1939. Naast een villa in Klagenfurt bezit multimiljonair Haider nog een kostbaar huis in Wenen en
toert hij rond in een Porsche van ongeveer 1 miljoen Oostenrijkse shilling (160 000 gulden). Haider de man van het gewone
volk? Een Oostenrijks grapje luidt: "
Waarom rijdt Jörg Haider in een blitse Porsche? Om sneller
bij de kleine man te zijn."
Haider en Dewinter samen tegen steuntrekkers
Haider werd klaargestoomd door de beste burgerlijke universiteiten. In 1997 volgde hij in Harvard cursus aan het 'Institute
for International Development' en nam hij deel aan de zomercursus van de elitaire Boston-universiteit 'On Budgeting in the
Public Sector'. Het nieuwe Oostenrijkse regeringsprogramma is één pakt tegen de kleine man, vol belastingsverhoging en
privatiseringen. Om de antipopulaire maatregelen door te kunnen voeren zaaien de nazi’s haat tegen steuntrekkers en tegen
vluchtelingen. Ze willen dat de mensen stampen naar diegenen die nog zwakker zijn.
"
Het schandaal in ons systeem is de luiaards, de nietsdoeners, de profiteurs en dagdromers die zeker zijn van hun
uitkering", aldus Haider. Haider verschilt daarin in niets van het Blok dat de sociale zekerheid wil herleiden
tot bijstand. Want volgens het Blok is "de sociale zekerheid een paradijs voor gespecialiseerde beroepsprofiteurs".
Daarmee zetten Dewinter en Haider diegenen die nog werk hebben op, tegen zij die geen werk hebben. En ze zetten mensen nog
meer tegen elkaar op met extreem en stompzinnig racisme. Zo leent Haider de racistische term "Uberfrehmdung"
(te veel vreemdelingen) van Hitler.
Lees ook op Blokwatch.be:
Oostenrijks dilemma voor het Vlaams Belang
Met Gerolf in Tirol
Extreemrechts in Europa sinds WOII tot op heden
Lees ook deze artikels op Verzet.org:
• Runen en andere verboden nazi-symbolen in Duitsland
• Negationisten voor de rechter en achter de tralies
• Joden van Antwerpen. Let op Uw Saack! Het verdriet is ook van A
• Een hommage aan het gat (Piet de Moor)
• Heidense Joelfeesten en de Nieuwe Orde. Deel 1: De Schutzstaffel (SS)
• Heidense Joelfeesten en de Nieuwe Orde. Deel 2: Hedendaags extreemrechts
•
Lees ook deze boekbesprekingen op Verzet.org:
• Vladimir de verschrikkelijke. Zjirinovski en de opmars van extreemrechts in Rusland (Peter Conradi)
• Voor Führer, volk en vaderland. De SS in Nederland (Sytze van der Zee)
• Rassen. Werkelijkheid en waan (Louis Leo Snyder)
• Pluche. Over de banalisering van extreemrechts (Karel De Gucht)
• Neonazi's - Onderzoek naar een verschrikking (Michael Schmidt)
• Jörg Haider. Makelaar in ongenoegen (Tom De Smet)
• Herfsttij van de 20ste eeuw - Extreemrechts in Vlaanderen 1920-1990 (F. Seberechts, Bruno De Wever e.a.)
• Façades. Oostenrijkers en het oorlogsverleden (Anne Gevers)
• Diagnose van racisme en antisemitisme in Europa (Dr. Hans Jansen)
• De wereld in zwart-wit. De geschiedenis van het racisme (Institute of Race Relations)
• De verborgen agenda van het Vlaams Belang en het Front National (red. Frank Venmans)
• De kreeft met de zwarte scharen - 50 jaar rechts en uiterst rechts in België (Verhoeyen/Uytterhoeven)
• Brieven aan mijn postbode, Will Tura en Peter Vandermeersch (Piet de Moor)
• Apartheid - Apartheid. Feiten en commentaren (A. Nuis)
• "Wiens Belang?" Het Vlaams Belang over inkomen, werk, pensioenen (Norbert van Overloop)
• Wat u moet weten over het Vlaams Belang. Het Beste van Blokwatch (Marc Spruyt)
• Daar komen ze aangemarcheerd-Extreem-rechts in Europa (Jos Vander Velpen)
• De jonge Turken van het Vlaams Blok-Extreem-Rechts tussen uniform en maatpak (Rinke van den Brink)
• De ontkenning van de jodenuitroeiing. Het negationisme en extreem-rechts in België (Stijn Vanermen)
• De VlaamSSche Kronijken (J.Anthierens, H.De Schampeleire, Hugo Gijsels e.a.)
• Het Vlaams Blok 1938-1988-Het Verdriet van Vlaanderen (H.Gijsels en J. Vander Velpen)
• Nieuw Radicaal Rechts in Europa (red. Axel Buyse)
• Zwarte Horizonten - Radicaal rechts in Europa (Jos vander Velpen)
• De herstellers. Lotgevallen van de Nederlandse fascisten (Wim Zaal)
• De internationale van de haat (Rinke van den Brink)
• Fout na de oorlog. Fascistische en racistische organisaties in Nederland 1950-1990 (J Van Donselaar)
• In de Greep van de Angst - De Europese sociaal democratie en het rechtspopulisme (Rinke van den Brink)
• Racisme in Frankrijk - Le Pen in het land van.. (Rinke van den Brink, Jorge M. Cuartas en Jaap Tanja)
• Daar komen ze aangemarcheerd-Extreem-rechts in Europa (Jos Vander Velpen)
• De nieuwe Hitlertjes. De bom onder de democratie (Yaron Svoray)
• Extreem-rechts in naoorlogs Europa (Patrick Stouthuysen)
• Gedeeld verleden. Duitsland sinds 1945 (Patrick Dassen, Barend Verheijen, Friso Wielenga (red.)
• Duitsland vijftig jaar later - Extreem-rechts geweld in de Bondsrepubliek (Rik Tyrions)
• Na de ondergang. De herinnering aan de Jodenvervolging in Nederland 1945-1995 (Ido de Haan)
• Meedogenloos - Getuigenissen van een voormalig neonazi (Ingo Hasselbach)
• De neonazi's in de Bondsrepubliek en hoe men hen bestrijdt (Pomorin en Junge)
• Politiek geweld in Duitsland (Jacco Pekelder en Frits Boterman (red.)
• Het fascisme gisteren en vandaag (Herwig Lerouge, Peter Mertens e.a.)
• Fascisme en nationaal-socialisme (Paul Schneiders - Maria Endenburg)
• Racisme en fascisme - Ontstaan en bestrijding (Sandew Hira)
• Fascisme (Martin Kitchen)
• ze zijn er nog... (P.R.A. Van Iddekinge en A.H. Paape)
• Lexicon van het fascisme. Woorden en begrippen uit de jaren 1933-1945 (Hilde Kammer en Elisabeth Bartsch)
• De anatomie van het fascisme (Robert O. Paxton)
• Bruine morgen (Franck Pavloff - in een vertaling van Walter van den Broeck)
• De Zwarte Wieg. Irak, nazi's en neoconservatieven (Jef Lambrecht)
• De koude oorlog in België (Hans Depraetere en Jenny Dierickx)
• De mooiste jaren van een generatie - De Nieuwe Orde voor, tijdens en na WOII (Walter De Bock)
• Extreem-rechts en de Staat (Walter De Bock, Capelle, Graindorge, Maesschalck, Etienne Verhoeyen e.a.)
• Van jodenhaat naar zelfmoordterrorisme. Islamisering van het Europees antisemitisme (Dr.Hans Jansen)
• De ontkenning van de Holocaust. Antisemitisme, racisme en Nieuw Rechts (Gill Seidel)
• Heidenen voor het blok - Radicaal rechts en het moderne Heidendom (Jan de Zutter)
• De verdwenen gaskamers. De ontkenning van de holocaust (Giorgi Verbeeck)
• Vrijheid van meningsuiting, racisme en revisionisme (G.A.I. Schuyt en Dirk Voorhoof)
• De Wereld van Anne Frank in België 1929-1945 - Een dagboek voor de toekomst (Bert Boeckx e.a.)
• Diagnose van racisme en antisemitisme in Europa (Dr. Hans Jansen)
• Racisme: een element in het conflict tussen Vlamingen en Franstaligen? (Anne Morelli)
