headerbanner
Aanbevolen boeken en AV-media:
Nota bene '45. Een dagboek (Erich Kästner)
Israel's War History; prod. Sharon Schaveet; docu. 2007; 1 DVD; 120 minuten; engels; zw/w & kl.
Friday 12 March 2010
Home
Actueel
Het Waanzinnige Rijk
Hitlers Handlangers
Hitlers Gewillige Beulen
Vergeten vervolgden
Ware Helden
Collaboratie in België
Het verzet in België
NS docs / wetten
Varia
Boekenbank
Link Partners
Auteur
Contact




Hugo Van Minnebruggen's Facebook profiel
Advertisement
Brieven aan mijn postbode, Will Tura en Peter Vandermeersch (Piet de Moor) PDF Afdrukken E-mail
Saturday 07 October 2006
Titel          Brieven aan mijn postbode, Will Tura en Peter Vandermeersch
Auteur      Piet de Moor
Uitgeverij © Uitgeverij Aspekt; 2006; 128 bladzijden
ISBN         90 5911 536 8
Synopsis door Verzet.org

Dirk Verhofstadt: "Het wordt hoog tijd dat we, zoals Joseph Pearce aan Piet de Moor schreef, weerwerk gaan bieden aan de talloze malcontenten ‘die hun ongekende welvaart en welzijn en hun ongekende vrijheid minder belangrijk vinden dan hun ontevredenheid.’"

Op 9 november 2004 werd door het Hof van Cassatie het vonnis van 21 april 2004 bevestigd, waarin de drie VZW's van het Vlaams Blok (die ondermeer de overheidsdodaties voor politieke partijen incasseren), veroordeeld werden voor het systematisch aanzetten tot racisme en discriminatie. Na die uitspraak door het Hof, houdt het Vlaams Blok op 14 november 2004 een congres waarmee zij haar naamsverandering naar Vlaams Belang aankondigt. De scherpe kantjes van het programma worden afgevijld en nieuwe Grondbeginselen uitgeschreven.

Een verbod van het Vlaams Blok is nooit aan de orde geweest maar dat wordt door de kopstukken van het VB wel zo uitgelegd, om haar slachtofferrol extra in de verf te zetten. Later geeft het VB toe dat het om dezelfde partij gaat en 'de juridische opvolger en politieke erfgenaam van het Vlaams Blok' is, met dezelfde structuur en dezelfde mensen. Anders kon de overheidsdotatie worden ingetrokken.

Het VB klaagt over de naar eigen zeggen 'monsterachtige boete' die het kreeg van de rechters, maar in werkelijkheid is die 45.115 euro boete slechts peanuts en vertegenwoordigt nog geen 1 procent van haar jaarlijkse overheidsdodatie van 6.180.336 euro (=een kwart miljard oude Belgische franken!) die de partij voor het jaar 2004 uit de staatskas, gevuld met òns belastinggeld, mocht incasseren.

Het VB heeft dan ook geen reden tot klagen dat we nooit gul zijn geweest voor partijen die al sinds haar ontstaan openlijk de democratische waarden aan haar laarzen lapt en herhaaldelijk verwittigt dat zij de parlementaire democratie zal ontbinden en vervangen door haar totalitair regime van zodra zij de macht kan grijpen. Het is ook typerend voor totalitaire partijen zoals het VB, dat zij spreken over een nakende 'machtsgreep' en niet over een mandaat dat zij door de kiezer hebben gekregen om te besturen of om in coalitie en compromis (begrippen waar het VB van gruwt) deel uit te maken van het bestuur.

De frustratie bij het VB is groot na die veroordeling en op het stichtingscongres laten de VB-kopstukken even hun maskers zakken. Bij monde van de nummer 2 van het VB -Gerolf Annemans- wordt een openlijke bedreiging geuit naar de rechtstaat en haar dienaren de rechters: "Wat een schande vrienden. De namen van alle juridische hoofdrolspelers uit dat proces staan voorgoed in het geheugen van déze jurist gegrift : ze zijn gewaarschuwd voor de rest van hun carrières. Want dit was het proces van de lafheid, de gemeenheid en bovenal van het onrecht. En dàt, dàt zullen wij nooit, tot aan het einde van onze dagen, nooit zullen wij dàt vergeten." Een niet mis te begrijpen 'belofte' dat het VB ooit nog wel zal 'afrekenen' met wie haar niet genegen is.

Het Vlaams Blok gebruikte in het verleden wel meer van die gespierde taal zoals bijvoorbeeld Karel Dillen, stichter van het Vlaams Blok in mei 1979, die de schrijvende pers in 1991 openlijk bedreigde (maar toen nog niet aux serieus werd genomen): "Zet alle journalisten voor een kanon en ik zal wel zeggen: vuur!" De haat van de rechtsextremisten t.a.v. de media is al zo oud als het Vlaamsnationaal rechtsextremisme zèlf. Filip Dewinter, de onbetwiste numero uno van het Vlaams Blok/Belang, vond het in 1992 zelfs 'nuttig' om zijn achterban advies te geven van wat ze beter wèl zouden lezen en wat niet: "Ik zeg u: geloof niet wat de kranten over het Vlaams Blok schrijven... Geloof die vuilspuiterij niet, maar alleen wat wij in onze eigen tijdschriften schrijven!"

"Maar geen enkele angst en geen enkele lafheid is toereikend om te ontkomen aan de geheime listen en lagen en evenmin aan de openlijke aanvallen van moreel laagstaande vijanden." (Giacomo Leopardi in Gedachten)

Het VB tracht zich sinds haar veroordeling in 2004 te profileren als een brede conservatieve gezinspartij die het goed voor heeft met Vlaanderen en de Vlamingen. In werkelijkheid heeft het VB het enkel goed voor met die Vlamingen die haar totalitaire programma onvoorwaardelijk onderschrijven. Voor alle anderen is er geen plaats in 'hun' Vlaanderen. Nà de neutralisering van de moslims, de allochtonen en de joden in Vlaanderen, volgen onvermijdelijk de rest van de inwoners van Vlaanderen die niet in de ganzepas van het VB willen marcheren: homo's, socialisten en communisten, zigeuners en woonwagenbewoners, werklozen en daklozen, alle soorten criminelen en marginalen en zo verder.

Toen aan de leider van het VB Filip Dewinter op 5 oktober 2006 in het verkiezingsprogramma van de VRT werd gevraagd wat het eerste was dat hij zou doèn als hij het ooit voor het zeggen krijgt in één van de Antwerpse districten, kwam het er na minutenlang aandringen eindelijk uit: de oprichting van een eigen privéordedienst. Die moet dan, naast de Federale Politie, door de straten patrouilleren, de volmacht hebben om ganse wijken af te zetten en manu militari razzia's onder de bevolking uitvoeren. Op zoek naar wat en naar wie? Dat zal het VB stràks wel zeggen, als de machtsgreep een feit zal zijn. Daarvoor moeten eerst nog een paar verkiezingen worden gewonnen en daar zijn alle middelen -en leugens- goed voor.

Piet de Moor: "Het totalitarisme heeft de massa nodig om de macht te veroveren, maar niet om ze te behouden. Daarom moeten we verhinderen dat het Vlaams Belang de macht verwerft. Als we het Vlaams Belang in het zadel helpen, dreigen we onder de hoeven van dat Trojaanse paard terecht te komen. [..] De Vlamingen zijn aan bezettingen verslaafd geraakt en kunnen blijkbaar niet meer zonder. Bij gebrek aan een ander volk dat hen wil bezetten, staan ze nu op het punt om zichzelf te bezetten. Ik denk dat die situatie uniek is in de wereld."

De Vrije Pers en het Vlaams Blok/Belang zijn nooit goede vrienden geweest, maar sinds november 2004 is een en ander ten gunste van het VB aan het veranderen. Piet de Moor maakt zich sindsdien ernstig zorgen over de pers en de media. Daags na het stichtingscongres van het Vlaams Belang en de openlijke bedreiging geuit door Gerolf Annemans aan haar rechters, blijkt daar tot afgrijzen van Piet de Moor in de krant De Standaard geen letter over terug te vinden. Integendeel schrijft de krant onder de titel 'Normaal en politiek landschap' een artikel waarin De Standaard schrijft "..dat het VB een normale partij is geworden.". Pas een dag later -15 november 2004- nadat enkele andere kranten daarover wel hadden bericht, publiceert De Standaard een artikel hieromtrent getiteld 'Ze zijn gewaarschuwd'.

De 'baas' van De Standaard is Peter Vandermeersch (º1961) die terecht één van de machtigste mannen van Vlaanderen kan genoemd worden. In 1998 werd hij hoofdredacteur van De Standaard, in 2001 promoveerde hij tot hoofdredacteur-directeur en sinds 2006 is hij Algemeen Hoofdredacteur van de Vlaamse Uitgeversmaatschappij (VUM). In die hoge functie is Peter Vandermeersch eindverantwoordelijke voor het redactionele beleid en de commerciële positionering van het totale pakket van de VUM-krantentitels: De Standaard, Het Nieuwsblad, De Gentenaar, Het Volk, Jobat, en voor Franstalig België: Les Editions de l'Avenir. Alles samen worden deze uitgaven dagelijks door meer dan één miljoen Nederlandstaligen gelezen.

Piet de Moor stelt tot zijn grote verbazing en afgrijzen vast dat sinds november 2004 de extreemrechtse racistische partij het Vlaams Belang als een nieuw "Paard van Troje" wordt binnengehaald door de media in Vlaanderen en sinds haar naamsverandering en externe facelift in november 2004, door de overige partijen -en met de schrijvende pers op kop- sindsien als 'een normale partij' wordt beschouwd.

Die omstandigheden noopten Piet de Moor om enkele scherpe open brieven te schrijven aan Peter Vandermeersch waarin hij aantoont hoe De Standaard en de media in Vlaanderen medeplichtig zijn aan een duizelingwekkend proces van kwaliteitsverlies, een verschijnsel dat de hele samenleving ondermijnt. De open brieven van De Moor zijn een vlijmscherpe aanklacht tegen personen en tendensen uit de vermeende elite die bewust of onbewust het bed spreiden van het totalitarisme in Vlaanderen en België.
Piet de Moor en Blokfluiten en sirenen voor het Vlaams Belang

In mei 2006 schrijft Piet de Moor het opiniestuk Blokfluiten en sirenen voor het Vlaams Belang aan De Standaard, dat door de grote baas van de grootste krantenuitgever van Vlaanderen -Peter Vandermeersch- wordt geweigerd en in de prullenmand wordt gekieperd. Daarna schrijft Piet de Moor zes open brieven aan Peter Vandermeersch die geen van allen worden beantwoord. Al deze teksten werden nu gebundeld in deze markante uitgave van de Fondslijst najaar 2006 van de Uitgeverij Aspekt.

Een kort uittreksel uit dit boek:

"Het is verbazend dat sommige mensen - ik noem ze maar blokfluiten - zich niet schamen om de onnozelste argumenten voor machtsdeelneming van het Vlaams Belang in te roepen. Een van die veelgehoorde argumenten is: zo zal het VB zijn bestuursonkunde bewijzen. Wie dit standpunt verdedigt, bepleit het vooruitzicht op slecht bestuur als het betere alternatief. Bovendien, welke ervaring leert dat slechte bestuurders vrijwillig aftreden? Iedereen weet wat er in doos van het VB zit.

Diegenen die pleiten voor machtsdeelname van het VB zijn niet alleen defaitisten. Onder hen zijn er ook heel wat die alleen maar denken aan hun eigenbelang, aan het behoud van hun functies en hun macht en aan het op afstand houden van rivalen. Toch heb ik de indruk dat sommigen ook wat verdoken plezier willen beleven aan het optillen van het deksel van de doos. Dat blinde verlangen om te openen wat gesloten is, is dom en banaal, maar die dwaze hunkering heeft wel al altijd bestaan. Het gaat om de zwakheid die mensen ertoe verleidt om het paard van Troje altijd weer binnen de muren te halen. Dat is een hunkering die heel wat tegenstanders van het cordon sanitaire in de klassieke partijen en in de publieke opinie bezielt.

Maar zijn die blokfluiten even nieuwsgierig naar het resultaat van hun ontnuchtering? Over de deelname van het VB wordt graag gepraat in termen van binnenbreken, maar zijn de schurken die uitgenodigd worden om in te breken nog dieven? De pleitbezorgers van de machtsdeling met het VB maken op mij de indruk van huisbezitters die ’s nachts de deuren van hun huizen laten openstaan in de hoop dat de dieven maar één keer zullen komen en dat ze zich, gezien de toegankelijkheid van de domeinen, als redelijke schurken zullen gedragen. Maar wat moeten we beginnen met burgers die medeplichtig worden aan de misdaden die anderen tegen henzelf beramen? Wat gebeurt er als de schurken toch niet redelijk blijken te zijn? De politie die dat soort ‘onfaire’ wetsovertreders achtervolgt, moet nog worden uitgevonden.

Het succes van het VB is voor mij niets anders dan het succes van de haat tegen het leven en het mogelijke geluk dat ermee verbonden is. Het sociaal gespreide succes van deze totalitaire partij bewijst dat dit gevoel van levenshaat niet klassengebonden is. Het VB en zijn aanhangers is het om blinde haat en actie te doen: een vorm van verbeten moordzucht tegen alles wat het minst in staat is om zichzelf te verdedigen. Het verontrustende aan het succes van het VB is immers niet dat de partij de waarheid geweld aandoet, maar dat ze juist aanhangers wint door opzettelijk te liegen. De verkiezingsslogan waarmee het VB het meeste succes zou boeken, is ongetwijfeld: ‘Als u voor ons kiest en ervoor zorgt dat we winnen, zullen we harder liegen dan ooit tevoren’."

Lees verder zie bronnen hieronder vermeld.
Lees ook deze artikels:
•  De positieve energie van de citoyens (Piet de Moor)
•  Persoonlijke website van Piet de Moor
•  Schemerland. Stemmen uit Midden-Europa (Piet de Moor - Synopsis door Dirk Verhofstadt)
•  Blokfluiten en sirenen voor het Vlaams Belang (Piet de Moor)
•  Open brief van Piet de Moor aan Peter Vandermeersch, algemeen hoofdredacteur De Standaard, dinsdag 30 mei 2006. (Indymedia/Piet de Moor)
•  Met het VB op weg naar het totalitarisme (Marc Spruyt)
•  Archief voor de 'Brieven aan mijn postbode' (Blog: Het Parlement)
•  Interview met Piet de Moor: "Ik ben een overtuigde antinationalist" (Dirk Verhofstadt)
•  Interview met Piet de Moor: "De media doen hun werk niet" (Indymedia/Han Soete)

Lees ook deze boekbesprekingen op Verzet.org:
•  De gelaarsde God - Stalin en de aura van de macht (Piet de Moor)
•  Wat u moet weten over het Vlaams Belang. Het Beste van Blokwatch (Marc Spruyt)


Laatst geupdate op ( Tuesday 17 July 2007 )
 
addtofav
Verzet.org maakt dankbaar gebruik van Joomla! en krijgt de technische ondersteuning van Antifa.net en VEDEZE van Blokwatch.
Ga naar top pijltje