De ingangspoort van Stammlager [Stalag] IV B in Muhlberg aan de rivier de Elbe,
één van de zovele kampen waar krijgsgevangen soldaten in werden opgesloten,
en dat meestal voor de duur van de ganse Tweede Wereldoorlog.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de term 'home run' door de Britse krijgsgevangenen gebruikt om aan te duiden dat een gevangene erin geslaagd was om niet alleen te ontsnappen maar ook een neutraal of vrij land te bereiken. Het spreekt voor zich dat de Britten niet het monopolie op 'home run' hadden. Ook de Belgische krijgsgevangenen lieten zich niet al te gemakkelijk temmen. Dit boek wil een forum geven aan diegenen die erin geslaagd zijn een 'home run' te lukken door zelf hun verhaal te laten doen.

Zij hebben het statuut van zowel krijgsgevangenen als ontvluchtte. Uit de ongeveer 450 personen die beide bovenstaande statuten bezitten, heeft de auteur diegenen geselecteerd die effetief uit hun Oflag, Stalag of aan een Stalag verbonden Kommando ontsnapt zijn en die daarna de wapens terug opgenomen hebben tegen de vijand in de schoot van een geregeld leger. Dit houdt in dat de personen die ondergedoken gebleven zijn en/of bij een weerstandsgroepering actief zijn, niet opgenomen zijn in dit werk.

Didier Pontzeele laat 36 mannen hun verhaal doen. Hoe ze zijn ontsnapt, hun soms zeer lange weg naar de vrijheid en bij welke eenheid ze terug dienst namen: Carl Bachelart, Amable Blairon, Maurice Debois, Guy De Ridder, Gervais Gousseau, Firmin Maghe, Roger Chapelle, Armand De Smidt, Roger Destrebecq, Albert Winiwarter, Fernand Dubois, Richard Petit, Gaston Tricot, Marcel Fichefet, Paul Gaussin, Arthur Gilot, Pierre Guidard, Jean Hanquet, Gabriel Haubert, Albert Henry, François Lambrexhe, Florent Ledent, Leon Liegeois, Maurice Magerotte, Leon Montoir, Roger Misson, Rene Paquay, Jules Regner, Louis Remy, Denys Rolin, Simon Sauchez, Louis Thumas, Rene Van Der Stock, Paul Van Der Voodt, Victor Van Laethem en Carolus Vyt.