Aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog wordt op 2 mei 1914 werd door Frans Van Cauwelaert (1880-1961), Alfons Van de Perre (1872-1925) en Arnold Hendrix (1866-1946) de N.V. De Standaard gesticht met het doel een katholiek dagblad voor de meer intellectuele flaminganten uit te geven. In 1911 lag Frans Van Cauwelaert al aan de bron van de stichting van het weekblad Ons Volk Ontwaakt, waaruit DS ontstond en dat ontsproten was uit de Vlaamse katholieke studentenbeweging.

De lanceringsdatum was vastgesteld op 22 november 1914 maar met het uitbreken van de oorlog wordt het eerste verschijnen van het dagblad De Standaard opgeschort. Op 4 december 1918 is het dan eindelijk zover en rolt het eerste nummer van De Standaard van de persen met Cordemans als de eerste hoofdredacteur. Van bij het begin primeert De Vlaamse kwestie in alle geledingen van het nieuws van de Standaard. Vanaf 27 september 1919 verscheen voor het eerst het gekende monogram AVV-VVK - ‘Alles voor Vlaanderen, Vlaanderen voor Kristus’ - op de voorpagina, hetzelfde logo dat ook gebeiteld staat op de IJzertoren van Diksmuide. DS zal dit logo 80 jaar lang meezeulen op haar voorpagina tot het in 1999 zonder veel uitleg opeens wordt opgegeven, dit tot ergernis van vele Vlaams-nationalisten.

Alfons Van de Perre werd de eerste afgevaardigd beheerder van de NV De Standaard, terwijl Frans Van Cauwelaert voorzitter werd van de raad van beheer en de koers uitzette die DS moest gaan. In 1920 opent DS haar eigen drukkerij aan de Jacqmainlaan 127 te Brussel. Hetzelfde jaar brengt DS ook een Antwerpse editie uit: De Morgenpost. Een jaar later werd de drukkerij ondergebracht in een aparte vennootschap: de NV Periodica. De flamingante katholieke volksvertegenwoordiger Van Cauwelaert werd in 1921 burgemeester van Antwerpen en zal dat blijven tot 1932 wanneer hij wordt opgevolgd door de flamboyante socialist Camille Huysmans.

In 1927 verwerft de katholieke volksvertegenwoordiger en later meermaals minister Gustaaf Sap (1886-1940) de meerderheid van de aandelen in de N.V. De Standaard. De familie Sap zal voor vele jaren het gezicht bepalen van De Standaard. In 1929 begon Gustaaf Sap zich te bemoeien met de ideologische koers van de krant en komt direct in aanvaring met Frans Van Cauwelaert. De Vlaamsnationalist Gustaaf Sap was een fervente voorstander van de Vlaamse Concentratie en Vlaams Zelfbestuur die tijdens en na WO I flirtte met de Frontbeweging van aktivisten maar uiteindelijk toch voor de katholieke partij opteerde. Onder zijn impuls wordt DS een hardere en meer radicaal-Vlaamse koers opgedrongen. Sap schoof, de door Van Cauwelaert gesteunde hoofdredacteur, Cordemans opzij en verving hem door de flamingant Jan Boon.

Frans Van Cauwelaert, eveneens een flamingant, bleef echter Belgicist en anti-federalist. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was Van Cauwelaert naar Nederland gevlucht om er de leiding op zich te nemen van de gevluchte flaminganten. Samen met Julius Hoste jr. (1884-1954) gaf hij er het weekblad Vrij België uit dat inging tegen de Duitse propaganda. Julius Hoste jr. zal na oorlog de leiding van het volledige persbedrijf van Het Laatste Nieuws overnemen en dat tot het meest verspreide Vlaamse dagblad maken. De ideologische strijd tussen Sap en Van Cauwelaert eindigde in 1933 wanneer Van Cauwelaert al zijn functies bij DS neerlegde en verder niks meer te maken wilde hebben met DS. Hij werd als voorzitter van de beheerraad opgevolgd door Arnold Hendrix.

Intussen bleef DS groeien en breidde haar macht verder uit. In 1929 richtte DS een nieuw dagblad op, Het Nieuwsblad, met het doel een ruimer publiek te bereiken. Het Nieuwsblad werd een meer volkse krant en legde zich meer toe op gewestelijke en sportberichtgeving. In de jaren dertig dweepte DS met de ideologie van de Nieuwe Ordebewegingen. Ze haalde voortdurend uit tegen de communisten en pleitte voor de vorming van een rechts en Vlaams katholiek front. Na de verkiezingen van 24 mei 1936, waarbij zowel het VNV als Rex inbraken in het politieke bestel, voerde Gustaaf Sap opgemerkte onderhandelingen met eerste-minister Paul Van Zeeland om zijn coalitie te verruimen met Rex en het VNV. Van Zeeland weigerde en Saps voorstel om een 'constructief' Vlaams programma aan te bieden (met o.m. een Vlaamse academie), dat de oppositie van het VNV kon milderen, daar kwam al evenmin iets van in huis.

Sap en DS van 8 november 1936: "Wij zijn overtuigd, dat met politiek verstand en goeden wil, op christelijken, Vlaamsch-nationalen, volkschen grondslag, een goede verstandhouding met de Vlaamsche Nationalisten van katholieke denkwijze te bereiken is. Ook op het parlementaire terrein achten wij een geregelde samenwerking met de Vlaamsche Nationalisten zeer goed mogelijk. (..) Deze machtsconcentratie in Vlaanderen is natuurlijk geen doel in zichzelf maar een middel tot herstel en vernieuwing van ons volksleven. Wij houden veel van de doelstellingen: de gemeenschappelijke verdediging van het Vlaamsch volksbestaan en het opbouwen van een christelijke en volksche orde in Vlaanderen."

Vanwege zijn harde oppositie tegen Van Zeeland wordt Sap in 1937 zelfs uit de katholieke rechterzijde gestoten. De katholieke partij pakte zelfs uit met een anti-Standaardkrant, De Courant. Deze werd gesteund door de machtige aartsbisschop van Mechelen, Kardinaal Jozef Ernest Van Roey, de toenmalige premier Paul Van Zeeland en enkele katholieke industriëlen waaronder twee stichters van de CVP/CD&V! Léon Bekaert en Tony Herbert. Echter, begin maart 1938 werd Sap opnieuw opgevist en de katholieke partij ingehaald en wordt op 18 april 1939 zelfs terug minister. Nog geen jaar later, op 19 maart 1940, overleed Sap ten gevolge van een hartaanval, nauwelijks twee maanden voor de Tweede Wereldoorlog uitbrak en hij laat zijn ganse  fortuin en bezittingen na aan zijn weduwe Antoinette Gylsen (1896-1960).

Met De Standaard bleef het intussen goed gaan. In 1939 werd Sportwereld overgenomen. Het weekblad Sportwereld, opgericht door August De Maeght, directeur van La Société Belge d'Imprimeri, verscheen voor het eerst op 12 september 1912. Het stond onder de redactie van Karel Steyaert (pseudoniem van Karel Van Wijnendaele 1882-1961) en was in de eerste plaats een sportblad voor wielerfanaten geïnspireerd door de Ronde van Frankrijk onder de toenmalige Henri Desgranges. Op 4 juni 1930 werd Sportwereld een dagblad met als naam Sportwereld-Algemeen Nieuws. In 1939 werd Sportwereld overgenomen door de Standaardgroep en in Het Nieuwsblad geïntegreerd, dat toen de naam Het Nieuwsblad-Sportwereld meekreeg. Sportwereld had ook een populaire bijlage, Het Algemeen Nieuws, dat politieke en sociale duiding verschafte naast haar algemene sportinformatie. Deze titel van De Standaardgroep zal later grote bekend- en vooral beruchtheid krijgen [zie verder].

Door al deze overnames was de oplage van De Standaardgroep gestegen van 145 000 naar 190 000 exemplaren. Van alle Vlaamse kranten deed enkel Het Laatste Nieuws nog beter. Onder de katholieke Vlaamse kranten bekleedden de kranten van de NV De Standaard de eerste plaats. De oplage van De Standaard in 1939 bedroeg 35 000 exemplaren. In datzelfde jaar werd Jan Boon, die de overstap maakte naar het NIR (de voorloper van de BRT, thans VRT), als hoofdredacteur vervangen door Karel C. Peeters. De raad van beheer van de NV De Standaard zag er aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog als volgt uit: Karel De Baerdemaecker (afgevaardigd beheerder), Arnold Hendrix (voorzitter), Fernand Van Den Eynde, Lodewijk Janssens, Henri Jacobs, Jozef Clottens en professor Franssen.