Op 27 februari 1933 werd niet alleen Duitsland, maar heel de wereld opgeschrikt door de brand in het gebouw
van de Rijksdag. Deze brand, die Hitler de gelegenheid gaf op 'democratische' wijze de absolute macht te verwerven en die de inleiding
vormde tot de grootste wereldbrand aller tijden, riep talrijke vragen op.
Was deze brand inderdaad gesticht door een eenling, in casu
Marinus van der Lubbe (foto rechts), of was het het werk
van een organisatie? Waren de communisten de schuldigen of moest de brand op de lange lijst van nazimisdaden bijgeschreven worden?
Vele onderzoekingen zijn al gewijd aan deze vragen. Veel ogenschijnlijk betrouwbare antwoorden zijn op die vragen gegeven. Maar Edouard
Calic is de eerste die een volledige reconstructie van het drama geeft. Onomstotelijk bewijst hij dat Van der Lubbe in de val is gelopen,
en wat nog belangrijker is:
hij noemt de namen van de ware brandstichters.
Door archieven in acht landen uit te pluizen, door honderden getuigen te interviewen is Calic erin geslaagd geraffineerde leugens
te ontzenuwen en de waarheid te achterhalen.
In
De Rijksdag brandt (dat als basis zal dienen voor de heropening van het proces) bewijst Calic onomstotelijk dat Marinus van der Lubbe het slachtoffer was
van een smerige provocatie die met duivelse geraffineerdheid door de nazi's tot in de details was voorbereid.
Lees ook deze boekbespreking op Verzet.org:
•
Brand in het Rijksdaggebouw - Voorwendsel voor de nazi-machtsgreep (John Pritchard)
