Iedereen kent Roeselare van het Rodenbach bier maar vooral als de geboortestad van de flamingante dichter, toneelschrijver en toondichter Albrecht Rodenbach (1856-1880), stichter van de Blauwvoeterie en van wie in Roeselare in 1888 een praalgraf en standbeeld werden opgericht.

 

Echter, over de Tweede Wereldoorlog in Roeselare is tot op vandaag weinig gepubliceerd. 'Zestig jaar geleden' is blijkbaar nog te gevoelig en te dichtbij voor hen die de oorlog hebben meegemaakt. Nagenoeg de ganse Blauwvoeterie collaboreerde tijdens WOII met de bezetter en zal deze 'zelfbevlekking' nooit meer te boven komen.

 

Dit verleden van wat zich in Roeselare afspeelde tijdens WOII is nog niet verwerkt, en de kans is groot dat het onverwerkt blijft, dat het verdrongen wordt in de vage hoop dat het vergeten wordt. Schrijven over de Duitse bezetting kan, schrijven over het verzet en de collaboratie is moeilijker. Nochtans zijn er misverstanden. Wie met 'verdachten' over het verzet spreekt, merkt dat zij onmiddellijk de ongenadige zuiveringen na de Bevrijding ter sprake brengen, waarbij ze vaak vergeten dat vele Roeselaarse verzetstrijders van het eerste uur zwaar hebben geboet voor hun ideaal. Spreken weerstanders over de 'verdachten' van toen, dan zijn het allen 'Duitsers'. Toch waren er vele Vlamingen, Dietsers en geen Duitsers, die de hoop koesterden dat Vlaanderen recht werd gedaan en die over de collaboratie kunnen spreken als een historische vergissing.

 

Anderen weer, erkennen die historische vergissing helemaal niet en sloven zich hard uit om ze te minimaliseren en/of te vergoelijken en gaan onverstoord verder met de recuperatie en restauratie van het gedachtegoed van de Nieuwe Orde van toen. Hen vind je vooral terug in en om het Vlaams Blok/Belang en een x-aantal satelieten en vzw's waar alles wat zich rechts tot ultrarechts van het VB bevind, dankzij de democratische rechten en vrijheden die ze zelf zo verafschuwen, ongestoord verder kunnen woekeren.

Voor Roeselaarse én andere lezers die '40-'44 hebben meebeleefd zal het boek ongetwijfeld veel verrassende onthullingen bevatten. Voor de naoorlogse generatie zal het doek opgaan over een stuk pijnlijke geschiedenis dat zich vijftig jaar geleden in Roeselare heeft afgespeeld.