In nazi-Duitsland was de ster van Degrelle snel rijzende. Zijn militaire exploten aan het Oostfront hadden ook Berlijn bereikt en in Duitsland groeide zowaar de mythe van de legendarische held wat korte tijd later leidde tot een invitatie om plaats te nemen aan de tafel van Hitler en Heinrich Himmler. Op 2 juni 1942 zat Degrelle aan tafel met zijn iconen en mocht er de Duitse onderscheiding, het ijzeren kruis, in ontvangst nemen en werd andermaal bevorderd. Na een tweede keer door Hitler te zijn ontvangen schreef Degrelle in zijn memoires 'La Campagne' dat Hitler hem had gezegd: "Si j'avais un fils, me dit'il [Hitler] lentement, affectuesement, je voudrais qu'l fût comme vous." (vrij vertaald: "als ik een zoon had zou ik wensen dat hij was zoals u")

Naarmate Rex zich radicaler opstelde en steeds dieper in de militaire collaboratie weggleed, keerde de publieke opinie zich meer openlijker tegen Degrelle en REX en nam het ledental gestadig af. Rexist Paul Struye constateerde in juni 1941 dat de Rex-beweging steeds verder achteruitging: "leur [Rex] rayonnement est nul" en het jaarverslag van de Militärverwaltung over 1941 wist te melden dat de Rex-beweging zelfs in Wallonië niet meer van de grond kwam: "im eigentlichen Wallonien hat sie heute den Boden weitgehend unter den Füssen verloren..."

De angst voor aanslagen door de Partizanen was reëel geworden en tegen het einde van 1942 waren reeds 14 Rexisten neergekogeld door het Verzet. In het voorjaar van 1943 verkeerde REX aldus in een diepe crisis. Léon Degrelle trok er zich allemaal maar weinig van aan, en liet de strijd tegen het Verzet over aan zijn interimleider Victor Matthijs, Charles Lambinon en Louis Collard. Al van in september 1942 onderhandelde Degrelle met de SS om het Waals Legioen te laten toetreden tot de Waffen-SS. Op 19 december 1942 heeft Degrelle een belangrijk onderhoud met de SS'r Gottlob Berger, het hoofd van het SS-Hauptambt onder Himmler en die tevens President was van DeVlag van Jef Van de Wiele.

Op 17 januari 1943 maakte Degrelle in het Sportpaleis van Brussel zijn 'neue Marschrichting' bekend: "De oorlog biedt Wallonië de kans om terug te keren naar zijn Germaanse wortels. Men dient te weten dat wij, als zonen van het Germaanse ras ons opnieuw bewust zijn geworden van onze Germaanse aard, dat wij ons thans thuis voelen in de Germaanse gemeenschap." Voor Degrelle lag de toekomst van Wallonië vanaf dan 'binnen' het Groot-Germaanse Rijk, en hij kwam daarmee tegemoet aan de doeleinden van Heinrich Himmler en de SS. Degrelle was Duitser geworden en de Walen moesten dat ook maar doen. Hiermede had hij definitief het vertrouwen van Adolf Hitler gewonnen die van hem zei op 31 januari '43: "dat wij Degrelle met alle middelen moeten steunen, aangezien hij voor ons de enige bruikbare Belg is.."

Op 2 februari 1943 in het Brusselse Sportpaleis proclameerde Léon Degrelle andermaal zijn onvoorwaardelijke trouw aan de Führer Adolf Hitler: "... nous sommes avec cet homme qui incarne non seulement la civilisation, mai la révolution national-socialiste. Hier, aujourd'hui et demain, nous serons au service de l'Europe et de la Révolution. Et pour nous, l'Europe et la Révolution, c'est le Führer. Heil Hitler!"

Na een ontmoeting met SS-Reichsführer Heinrich Himmler in Rastenburg in de nacht van 23 op 24 mei 1943, werd de overeenkomst betekend dat per 1 juni 1943 het Waals Legioen definitief werd overgeheveld naar de Waffen SS en in oktober 1943 omgevormd tot de 5. SS-Freiwilligen-Sturmbrigade Wallonien. Door deze ommezwaai haakten vele Rexisten af, ondermeer de partijdioloog José Streel hield het voor bekeken en trok zich in maart 1943 terug uit Rex en vluchtte in september 1944 naar Duitsland.

Het ledental van Rex liep snel terug en in 1943-1944 telde de beweging nog ongeveer 12 000 aanhangers, nog geen 1% van de Brusselse en Waalse bevolking. Het Rexisme werd politiek irrelevant en concentreerde zich voortaan enkel nog op de militaire collaboratie, recrutering voor het Waals Legioen en de strijd tegen het Verzet, contra-terreur, verklikking en werd vanaf dan vooral gevreesd door de vele bloedige represailles waarbij vele onschuldige burgers gegijzeld en doodgeschoten werden.