In tegenstelling tot wat in de omringende bezette landen door het Derde Rijk het geval was, komt de jodenvervolging in België trager op gang. Zes maanden na de capitulatie, in oktober 1940, vaardigen de Duitsers de eerste verordening uit. In totaal zullen tot september 1942 achttien anti-joodse verordeningen door de bezetter worden uitgevaardigd. Die hadden tot doel de joden te identificeren en te registreren, hen uit het openbaar en economisch leven te sluiten en te concentreren met het oog op latere deportatie. Op 14 april 1941 kende Antwerpen zijn Kristallnacht wanneer enkele honderden collaborateurs van Volksverweering, de Vlaamse SS, de Zwarte Brigade, VNV en de Anti-Joodse Liga de straat op trekken en zo'n 200 vitrines van joodse winkels in de wijken rondom het Centraal Station vernielen.

Twee jaar na het begin van de bezetting wordt het de Duitsers menens. Op 27 mei 1942 wordt het dragen van de Jodenster, de bekende gele Davidster, voor alle joden ouder dan zes jaar verplicht gesteld. Op 11 juni 1942 wordt op een vergadering in Berlijn, waar SS-Obersturmbannführer Adolf Eichmann aan deelneemt, beslist om een aanvang te maken met de 'evacuatie' (een eufemisme voor 'deporteren') van de joden uit Nederland, België en Noord-Frankrijk, zogenaamd om tewerk te worden gesteld (Arbeiteinsatz) in de Oostelijke bezette gebieden. Op 22 juni 1942 geeft Eichmann het bevel om 40.000 joden te deporteren uit Frankrijk en 40.000 uit Nederland. België wordt verplicht om het eerste jaar 10.000 joden te 'leveren'. Op 9 juli 42 neemt Bargen van de Militärverwaltung (het Duitse militair bestuur in België) de verordnung over en start met de voorbereiding van de deportatie van de Joden die op het Belgisch grondgebied verblijven. De joden van Belgische nationaliteit (nauwelijks 5 à 7% van het aantal Belgische joden), blijven aanvankelijk gespaard, dit mede onder druk van Koningin Elisabeth en Kardinaal Van Roey, het hoofd van de katholieke kerk van België. Het zal voor hen slechts een jaar uitstel betekenen. Op 20 september 1943 worden de eerste 793 Belgische joden op het 22ste treintransport richting Auschwitz-Birkenau gezet...

In de zomer van 1942 wordt in Mechelen de voormalige legerkazerne Dossin als doorvoerkamp ingericht. Alle Joden van België zullen vanaf dan daar naar toe gebracht worden om vanaf 4 augustus 1942 in opeenvolgende treinkonvooien van telkens ongeveer 1000 personen, naar Auschwitz te worden gedeporteerd. De leiding van de deportaties uit België komt in handen van SS-luitenant Kurt Assche die referent Joodse Zaken is en in feite de verlengde arm van Adolf Eichmann in België. Aanvankelijk melden zich van de ongeveer 56.000 geregistreerde joden, zich spontaan 2.500 in de Dossinkazerne. Ongetwijfeld werden vele joden wantrouwig aangaande het Arbeiteinsatz-bevel, want waarom werden ook kinderen, zieken en bejaarden opgetrommeld als het enkel om arbeid zou gaan?

Assche begrijpt snel dat hij aldus nooit zijn eerste streefgetal van 10.000-tal zal bereiken en besluit om over te gaan tot razzia's. Op 15 augustus 1942 vind de eerste razzia in Antwerpen plaats, gevolgd door een tweede in de nacht van 28 op 29 augustus. Op 3 september worden tegelijkertijd in Antwerpen en Brussel de 3de razzia uitgevoerd en een 4de in de nacht van 11 op 12 september 1942. De Judenreferent Kurt Assche heeft zijn eerste doel bereikt: de eerste tien treinkonvooien voeren tussen 4 augustus en 15 september 1942 10.042 Joden, waaronder 2.231 kinderen, naar het vernietigingskamp van Auschwitz-Birkenau. Van die ruim 2.200 eerste gedeporteerde joodse kinderen, zullen er slechts 12[!] overleven. De meeste werden meteen bij aankomst in het kamp vergast en gecremeerd. Er zullen nog meerdere transporten volgen, in het totaal 28 konvooien die alles samen 24.906 joden en 351 zigeuners naar Auschwitz deporteren. Uiteindelijk zullen ongeveer 1.200 joden, waaronder 15 zigeuners en de 8-jarige Victor, de hel van Auschwitz overleven en in 1945 terugkeren. Van de 5.094 joodse kinderen van België, minder dan 13 jaar oud, die naar KZ Auschwitz werden gedeporteerd, zal geen van hen overleven...