Het aantal Nederlanders dat na mei 1940 openlijk partij koos voor nazi-Duitsland, is beschamend groot geweest. De Duitse bezetters trokken er profijt van! Binnen enkele maanden was Nederland een politiestaat geworden onder direct protectoraat van de Waffen SS. De zéér sterke arm van de SS, de eigen Sicherheitsdienst (sindsdien het symbool van rechtsverkrachting en willekeurige geweldpleging), had agenten nodig voor het uitvoeren van bijzondere diensten, t.w. spionage, verraad, provocatie en infiltratie van verzetsgroepen. Door de ijver van deze agenten waren de rechteloze gearresteerden ten dode gedoemd.

Een niet onintelligente, niet oncharmante en heel vakbekwame electro-technicus uit Rotterdam greep in het najaar van 1940 zijn 'kans'. Alles wat met spionage en contraspionage te maken had, sprak altijd al tot zijn verbeelding. Via een uitvinding op luchtvaartgebied die hij zou hebben gedaan, wist hij de aandacht op zich te vestigen. Hij heette Antonius van der Waals, maar hij bediende zich vanaf herfst 1940 tot zijn arrestatie in Berlijn op 30 november 1945 van talloze valse namen. Onder leiding van politiechef SS-Haupsturmführer Joseph Schreider in Den Haag verviel de bezoldigde SD-ambtenaar Anton van der Waals snel van kwaad tot erger.

Al in 1943 was hij volstrekt gedegenereerd tot landverrader, moordenaar, oplichter, beroepsleugenaar en medeplichtige aan massamoord, want hij wist precies wat er met zijn slachtoffers ging gebeuren. Ook zijn 'werkgever' Schreieder bedroog hij ten slotte, toen de militaire kansen in 1943 keerden. Na in oktober 1944 en maart 1945 nog twee huisknechten  te hebben vermoord om hun identiteit aan te nemen, vluchtte Van der Waals (met Nederlandse hulp!) na de bevrijding naar Duitsland als spion voor de geallieerden èn de Russen... Daar strandde hij, verstrikt in eigen leugens.
Dit boek is tot stand gekomen met volle steun van voormalige medewerkers der Politieke Recherche, w.o. de man die Van der Waals al in 1941 onschadelijk poogde te maken, rechercheur Jan van den Ende. Pas in 1945 kon hij zijn jacht voortzetten.

Het proces duurde anderhalf jaar. Op 7 mei 1946 eiste Mr. H. W. Van Doorn, de Procureur-Fiscaal, de doodstraf tegen Antonius van der Waals. Het vonnis werd op 26 januari 1950 te Scheveningen voltrokken. H.M. de Koningin wees gratieverzoeken af. Deze documentaire vertelt aan de hand van gedetallieerde feiten het hoe en waarom. Het is een relaas dat nooit waar had mogen zijn!